Κανείς...

Θα πεθάνω μια νύχτα
Μοναχός ξεχασμένος
Η μάνα θα κλαίει
Ο πατέρας θα λέει:Τόσο νέος

Θα απομείνει μονάχα
Μια στοίβα λουλούδια
Στον υγρό μου τον τάφο
Και θλιμμένα τραγούδια
Που για σένα τα γράφω

Θα πεθάνω μια νύχτα
Μοναχός ξεχασμένος
Για τους άλλους "ο ξένος"
Για εσένα "κανείς".

Θα πεθάνω μια νύχτα
Και θα γείρω στο χώμα
Να γυρίσω να ζήσω
Στον παράδεισο πίσω
Γιατί τούτος ο κόσμος
Δε χωρά τα όνειρα μου
Δε χωρά η καρδιά μου
Στη δική σου καρδιά

Δε με νοιάζει που θα' μαι
Για τους άλλους"ο ξένος"
Με τρομάζει που είμαι
Για εσένα "κανείς".

Θα πεθάνω μια νύχτα
Μες σε μπόρα φριχτή
Να κυλάει σαν ποτάμι
Όταν έρθεις βροχή
Να νομίζω πως κλαίς
Για εμένα και συ
Να φυσάει ο αγέρας
Στο νεκρό μου κορμί
Και να νιώθω πως παίρνω
Το στερνό σου φιλί.

Μια διαφορά...

Για μένα είπανε πολλά
Και λεν ακόμα στα κρυφά
Γιατί δε μοιάζω με αυτούς
Τους τάχα ανθρώπους τους σωστούς...

Δε βρήκα αγάπη πουθενά
Όλα ήταν προσποιητά
Και οι λίγοι φίλοι στη ζωή
Δε μου σταθήκανε πιστοί

Μια διαφορά πολύ λεπτή
Μια κλίση διαφορετική
Έτσι γεννήθηκα εγώ
Έτσι έχω μάθει και να ζω

Για μένα είπανε πολλά
Και γω ίσως φέρθηκα σκληρά
Μα έχω μάθει στη ζωή
Να τα μετρώ όλα πολύ

Μπορεί να φταίω και εγώ
Δε ξέρω πια τι να σκεφτώ
Όπως τους δέχομαι εγώ
Θέλω και αυτοί να με δεχτούν
Μα δε μπορούν!!!!

Μια διαφορά πολύ λεπτή
Μια κλίση διαφορετική
Έτσι γεννήθηκα εγώ
Έτσι μ' αρέσει και θα ζω
Με αγαπώ!!!!!

Αντίο Οκτώβρη

Αντίο Οκτώβρη...
Χαρά μου που φεύγεις
Μόνο θλίψη μου φέρνεις
Καταχνιά στην ψυχή
Κάθε σου μέρα
Και μία πληγή

Αντίο Οκτώβρη
Το μόνο που αξίζεις
Και σου το χρεώνω
Για αυτό καμαρώνω
Με έχεις κάνει
Πολύ δυνατή...

Ελλάδα

Κι'αν από το μυαλό σου
κλέψουν τις σκέψεις
και τη μνήμη
Και άδειο απομείνει
Σαν παιδιού που πρωτοάνοιξε
Τα μάτια στη ζωή
Μη κλάψεις ..όπως εκείνο..

Κοίταξε γύρω σου
Ψηλά στον ουρανό
Βαθιά στη θάλασσα
Τόσο γαλάζιο!!!

Ακόμα κι'αν δε θυμάσαι
Τίποτα
Απλά κοίτα το γαλάζιο
Και γέμισε την ψυχή σου
Με αυτό
....Αχ Ελλάδα....
Ποιος μπορεί να κλέψει
Τη σκέψη του Έλληνα;
Ποιος μπορεί να του στερήσει
Τη μνήμη;
Που σηκώνει τα μάτια
Και γεμίζει ουρανό!!!!
Που κατεβάζει τα μάτια
Και πλημμυρίζει θάλασσα!!!!

Φεύγουν οι άνθρωποι

Φεύγουν οι άνθρωποι
Άξαφνα
Απροειδοποίητα
Άδικα
Αδειάζουν αγκαλιές
Σπίτια ζωές
Τους λες "καληνύχτα"
Και ενώ προσμένεις
Την αυριανή τους
"Καλημέρα"
Αυτό το "αύριο"
Δεν ξημερώνει ποτέ!!!!

Φεύγουν οι άνθρωποι
Δε φεύγει ποτέ όμως...
Η γλυκιά τους θύμιση
Η ζεστή τους κουβέντα
Το χαμόγελο τους
Το αστείο στα δύσκολα
Δε φεύγει ποτέ
Η ανθρωπιά τους