Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου 2019

Αχ χελιδόνι μου



Αχ χελιδόνι μου
εκεί ψηλά που πέταξες
έχουνε υψωθεί σκοινιά
κράτα γερά
να μη μου τσακιστείς.

Αχ χελιδόνι μου
εκεί ψηλά που πέταξες
έχουν ανοίξει αγκαλιές
αγγελικές
να μη μου φοβηθείς.

Αχ χελιδόνι μου
δεν εισακούστηκε η προσευχή
κανένας πόλεμος μην κηρυχτεί
άλλο παιδί να μη χαθεί!!

Αχ χελιδόνι μου,
σε αυτού τα κόσμου τα δεινά
ήσουν ελπίδα και χαρά,
τώρα μια πίκρα κι ένα
"γιατί"
που δεν ακούν οι ισχυροί.

Αχ χελιδόνι μου
δε μπόρεσα
Εδώ να ανοίξω αγκαλιά
Εδώ να δέσω τα σκοινιά
να μη μου γκρεμιστείς!

Σοφία Τανακίδου
11/10/19

Πέμπτη, 3 Οκτωβρίου 2019

Σωμα εδώ, ψυχή μακριά

Απονη μου αγκαλιά
σαν λαβύρινθου σπηλιά
μέσα σου έχω χαθεί
σώμα μου χωρίς ψυχή

Εσύ ψάχνεις το κλειδί
και του μύτου την αρχή
Εγώ ψάχνω πως να μπω
στης ψυχής σου το κενό

Δεν υπάρχει γυρισμός
ο λαβύρινθος κλειστός
ούτε σ' όνειρο μπορεί
πόρτα εξόδου να φανεί

Ένα είδωλο νεκρό
στο λαβύρινθο κρατώ
άπλωσες μαύρα πανιά
σώμα εδώ, ψυχή μακριά

Σοφία Τανακίδου
30/9/19

Σάββατο, 21 Σεπτεμβρίου 2019

Γεύση φιλιού.



Είχαν περισσέψει λίγες λέξεις
δεν τις θυμόταν κανείς.
Παρατημένες και ξεχασμένες
κάτω απο τις γλώσσες των ανθρώπων
Ανάσαιναν την ώρα του φιλιού,
κι ύστερα ξανά βυθίζονταν στην αφάνεια.
Κι ένας δειλός τις έκλεψε κι έγραψε ποίημα!
Έγραψε ένα μικρό ποίημα με αυτές τις λέξεις γιατί δεν βρήκε κάποιον να φιλήσει...
Όσοι το διάβασαν γεύτηκαν το φιλί!!!

Σοφία Τανακίδου
20/9/19

Τετάρτη, 11 Σεπτεμβρίου 2019

Έλα ψυχούλα μου.

Έλα ψυχούλα μου,
έλα καρδούλα μου...
τα νέα δεν είναι απόψε καλά...
έφυγες άξαφνα,
είπαν σε πρόδωσε,
αυτή η μεγάλη ζεστή σου καρδιά...

Έλα ψυχούλα μου,
έλα καρδούλα μου,
μη φοβηθείς σε αυτό το ταξίδι,
στους στίχους ζήτησες ένα παράδεισο, 
μα ήρθε νωρίς,
η ζωή ήταν λίγη.

Μα κι αν μας άφησες
τόσο αναπάντεχα..
πάντα οι στίχοι σου καίνε
όταν βουλιάζουμε κι ερωτευόμαστε...
"πόσο σε θέλω" θα λέμε...

Σοφία Τανακίδου
11/5/1956
9/9/2019

Κυριακή, 8 Σεπτεμβρίου 2019

Τα κλεμμένα.

Μόνο τα δανεικά επιστρέφονται.
Όχι τα κλεμμένα!!

Να μου δανείσεις
την ψυχή μου λίγες μέρες
και θα στην επιστρέψω πάλι.
Θέλω κι εγώ λίγο να καταχραστώ την ομορφιά της,
να την θαυμάσουν κι οι δικοί μου άνθρωποι, να τη δουν από κοντά, γιατί εκεί που την φυλάκισες τόσο μακριά - όταν μου την έκλεψες - λίγοι έχουν την χαρά να την γνωρίσουν.
Κι ύστερα αφού την θαυμάσουν, την κλάψουν, και την πενθήσουν μια για πάντα, θα στην ξαναστείλω πίσω, γιατί δανεική στη ζήτησα και τα δανεικά επιστρέφονται, μόνο τα κλεμμένα δεν επιστρέφονται κι εσύ αυτό το επιβεβαιώνεις χρόνια τώρα...

Σοφία Τανακίδου
3/9/19