Κυριακή, 17 Ιουνίου 2018

Ο μπαμπάς μου



Είκοσι Ιουνίου του' 78
Τρέμει συθέμελα η πόλη μας
Φώναξες...
-Όλοι έξω...
Βγήκαν όλοι στο δρόμο...
Τους μέτρησες...
Κάποιος έλειπε...
Έτρεξες ξανά πίσω..
Σε ένα σπίτι που έτρεμε ακόμα...
Ψάχνοντας ατελείωτα στα δωμάτια...
Φωνάζοντας το όνομα μου...

Δεν πρόλαβε η μαμά μου
να σου πει
Κάτι που ήξερες...
Αλλά το μυαλό σου είχε διαγραψει...
Έλειπα...
Έλειπα μπαμπά..
Δεν ήμουνα εκεί μαζί σας.
Με είχατε στείλει
από μέρες στο χωριό
για να γλυτώσω.
Αυτό τον φονικό σεισμό
εγώ να μη τον νιώσω..

Και τώρα με έψαχνες παντού...

Ελάχιστα τα Σ'αγαπώ...
Τι να τα κάνω;
Μέσα μου βλέπω τον σεισμό σου κάθε μέρα.
Τον τρόμο ακούω στου ουρανού σου τον αγέρα...
Όχι τα λόγια...
μα οι πράξεις φτιάχνουν
τον πατέρα...

Σοφία Τανακίδου
17/6/17

-Δείξτε με πράξεις την αγάπη
στους γονείς σας όσο ζούνε..
Γιατί όταν φυγουν...
Είναι αργά δεν σας ακούνε...

Σάββατο, 16 Ιουνίου 2018

Φίλοι στο φεισμπουκ



Φίλοι... Που δεν ανταμωσατε ποτέ
Που ούτε καν τα πρόσωπά τους δεν γνωρίζεις..
Κρυμμένοι πίσω από μία περίεργη φωτογραφία...
Μιας όμορφης ακτής μιας μπαλαρίνας ενός αρχαίου ρητού ενός μικρού σκυλιού
Σαν τη δική μου...
Φίλοι... Που αντιδρούν σε δευτερόλεπτα
Σε μία ανάρτηση σου
Σε ένα ποίημα
Σε μία σκέψη
Σε μία όμορφη εικόνα
Σε ένα απλό καλημέρα....
Και σχολιάζουν πάντα καλοπροαίρετα...
Ένα μου αρέσει πρόχειρο
Ένα τέλειο σε κάτι αγαπημένο
Ένα ουαου στα περίεργα
Ένα λυπάμαι στα πικρά
Ένα θυμώνω στα σκληρά.

Φίλοι...Που δεν ανταμωσατε ποτέ...
Που όταν ξενυχτάς τα βράδυα
Σου στέλνουν ένα μύνημα...
"Είσαι καλά";
Χωρίς καν να σε γνωρίζουν!!!
Μα έτσι ρωτούν...
Από ενδιαφέρον;
Από συμφέρον;
Δεν ξέρω...
Ξέρω ότι ρωτούν...
Και σου πιάνουν κουβέντα
Δεν ακούς τη φωνή τους
Την βλέπεις..
Μπροστά σου απλώνεται πάνω στις λέξεις που κτυπά στον υπολογιστή τους...
Λέξεις που ορμούν μέσα στην ψυχή σου..
Αν σε ενοχλήσουν τους μπλοκάρεις..
Με ένα κουμπί..
Τους ξεγράφεις...
Ενημερώνεις για την κακοβουλία τους...
Στο κάτω κάτω κλείνεις απλά το φεισμπουκ...
Μπορείς να ζήσεις και χωρίς αυτό
Μπορείς να ζήσεις και χωρίς αυτούς...
Μα στην πραγματική ζωή;
Πως ξεγράφεις ένα φίλο;
Πως τον μπλοκάρεις;
Πως τον πετάς στο καλαθάκι;
Και αν το κάνεις πως τον ξεχνάς;
Που έχεις δει το πρόσωπο του κατάματα...
Που έχεις ακούσει την φωνή του...

Φίλοι του φεισμπουκ...
Που δεν ανταμώσαμε ποτέ..
Όλα εύκολα εδώ..
Η αληθινή ζωή είναι δύσκολη..
Και δεν έχει ούτε καν ρυθμίσεις...
Που να σου εξηγούν τα βήματα
Για να τη ζήσεις...
25/6/17
Σοφία Τανακιδου

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2018

Τις νύχτες φοβάμαι



Τις νύχτες φοβάμαι,
που αργούν να τελειώσουν.
Τα ρολόγια παγώνουν
και το μόνο που ακούω στο σκοτάδι,
την καρδιά μου που τρέμει.
Μόνο αυτή δεν παγώνει.

Οι χτύποι της δείχτες
στο ρολόι κολλάνε,
μα αντί προς τα μπρος
προς τα πίσω γυρνάνε.

Και γυρεύουν τα χρόνια...
Που οι νύχτες δεν ήταν
τόσο νύχτες..

Και γυρεύουν τα χρόνια
που οι μέρες,
ξημέρωναν μέρες...


Σοφία Τανακίδου

Συμβιβασμός


Ένα βασανιστικό απόγευμα Κυριακής πήρα τον δύσκολο δρόμο
Τον δρόμο που λένε "ζωή" και λέω " συμβιβασμό"
Τον δρόμο της απομόνωσης μέσα στην ασφυξία του πλήθους

Κι έπνιγα την ανάσα μου να μην οσμίζομαι ξένες ανάσες
Κι έπνιγα το μυαλό μου να μην ακούω βρώμικες σκέψεις
Κι έστησα καυγά με δυνατούς κι αδύναμους, πάλεψα, έχασα ,κέρδισα.

Κι είχα τόση αυτοπεποίθηση πως μόνο "εγώ"καθαρός και αμόλυντος πάνω από όλους τους ανθρώπους είχα παραμείνει.

Μα την ίδια βρωμιά στην ανάσα και στην σκέψη
Την ίδια βρωμιά στην ψυχή είχα.
Γι'αυτό και πνιγόμουν!!

Σοφία Τανακίδου
1987

Άγγελος στο φεγγάρι



Τη μέρα...
Οι άγγελοι κατεβαίνουν στη γη
Μας προσέχουν...
Μπαίνουν μπροστά μας...
Μας δείχνουν το δρόμο
Μας αλλάζουν δρόμο
Ανοίγουν το δρόμο μας...

Την νύχτα
Στρώνουν το κρεβάτι μας
Και μόλις γεμίσει η ψυχή μας
Όμορφα όνειρα
Πετάν για τον παράδεισο..

Μα ένα βράδυ
Γλύστρισα μέσα στο όνειρο μου
Τα μάτια ανοίγω...
Στο παραθύρι κοιτάζω
Και βλέπω...

Ο Άγγελος μου στο φεγγάρι
Αποκαμωμένος κοιμάται
Ας κλείσω τα μάτια
Μη με δει και ξυπνήσει
Τον κούρασα απόψε...
Και ο Θεός θα τον ψάχνει...

Θεέ μου κοιμάται..
Μην τον ξυπνήσεις..
Τον παράδεισο κλείσε
Απόψε δεν θα ρθει ο Άγγελος μου
Στο φεγγάρι κοιμάται...
Τον κούρασα απόψε....

Σοφία Τανακίδου