Το πάθος του.

Ένα ανομολόγητο πάθος είχε μόνο
στη σκέψη του.
Ένα όνειρο κρυφό που δεν έζησε.
Θα δεχόταν να πληρώσει για αυτό τις συνέπειες μα πάντα έβρισκε προφάσεις αναίτιες.

Έτσι κοίμιζε πάντα το πάθος του
θεωρώντας πως ήτανε λάθος του.
Μα ένα βράδυ όλα ξύπνησαν μέσα του,
συναισθήματα που ποτέ δε μοιράστηκε
ενός έρωτα που άδικα θάφτηκε.

Θα το πλήρωνε ακριβά τώρα
το πάθος του,
μα για πρώτη φορά μέσα του ήξερε,
πως αξίζει να τολμήσει για αυτό
κι ας του βγει σε κακό,
τι αξίζει τάχα η ζωή,
αν δε ζήσεις την απόλυτη στιγμή;

Σοφία Τανακίδου
11/6/19

Στάλα με στάλα.

Στάλα με στάλα
καταιγίδα αγάπης
μέσα μου ξεσπά

Με βουλιάζει, ψυχή μου
πώς εσύ επιπλέεις;

Στάλα με στάλα
μανιασμένη θάλασσα
μέσα μου ξεσπά

 Με βουλιάζει, καρδιά μου
πώς και πνιγμένη χτυπάς;

Στάλα με στάλα
στο όνειρο κολύμπα
ψυχή και καρδιά

Ζωντανό σε κρατάνε
όσοι σε αγαπάνε.

Σοφία Τανακίδου
12/6/19
Τανκα

Πέπλο σιωπής.

Πέπλο σιωπής
στις στεγνές λέξεις
των χειλιών σου
διστάζουν να ειπωθούν.

Πέπλο σιωπής
στις κρυφές λέξεις
των ματιών σου
διστάζουν να κυλήσουν.

Κι αν στο όνειρο μου
φαντάστηκα πως σ' άκουσα
σε είχα χάσει ήδη...
πριν σπάσω
το πέπλο της σιωπής σου.

Σε είχα χάσει ήδη
από τη σιωπή μου.

Σοφία Τανακίδου
6/6/19

Οι λύκοι.

Οι λύκοι δεν γράφουν παραμύθια,
κάπου κάπου όμως ορμούν ξαφνικά
μέσα σ' αυτά, να κατασπαράξουν
τους ήρωες που γέννησε η ψυχή σου.
Για αυτό πρέπει να μάθεις να τους αναγνωρίζεις
και να τους αντιμετωπίζεις πριν μπουν ...
Στο δικό μου παραμύθι μπήκαν,
η έξοδος τους όμως δεν ήταν η ιδανική. Πολλές φορές στα παραμύθια
μα και στη ζωή...
νικάει στο τέλος και το πιο ανίσχυρο αρνί...

Σοφία Τανακίδου
8/6/19

Ένα μαχαίρι κι ένα φιλί.

Ένα μαχαίρι κι ένα φιλί.
στο ίδιο χέρι σε μία ψυχή,
ίδια ανοίγουν πάντα πληγή
ένα μαχαίρι κι ένα φιλί.

Μα το φιλί τόσο βαθιά
σαν το μαχαίρι
δεν αγγίζει καρδιά.
Μα το φιλί τόσο πολύ
σαν το μαχαίρι
δεν αγγίζει κορμί.

Ένα μαχαίρι κι ένα φιλί
νύχτα και μέρα μια προσμονή,
φίλα και κράτα μαχαίρι καυτό
αν σκοτωθώ με φιλί να χαθώ.

Σοφία Τανακίδου
3/6/19