Τα παραμύθια της μαμάς.

 

Πρώτο παραμύθι 

Δε με μεγάλωσε η μαμά μου

με παραμύθια,

μα με νανούριζε μονάχα

με αλήθεια,

σκληρή αλήθεια που με προσπερνούσε

και σαν παιδάκι την ψυχή μου τυραννούσε.

Η πιο σκληρή της μάνας μου αλήθεια

ο ερχομός μου που της έκαιγε τα στήθια.

Γιατί πριν έρθω στη ζωή της

είχε χάσει, ένα παιδί που πριν

από μένα είχε πιάσει.

Με δόλο έλεγε της το πήραν

πριν ανθίσει,

πριν την καρδούλα του

μες το σώμα της ακούσει.

Πολλά παιδιά και φτωχικά τα χρόνια

μα εκείνη το πονούσε ακόμα.

Και όταν με ένιωσε στα στήθη της μετά

έγινα η δική της γιατρειά.

Γεννήθηκα μία Κυριακή του Μάρτη ευλογημένη μέρα

έλεγε θυμάμαι,

ανάμεσα σε δύο γιορτές μεγάλες

την ώρα που χτυπούσαν οι καμπάνες.

-Δεν σε πήρε ο μπαμπάς σου

αγκαλιά

Μου το 'λεγε πάντα σκληρά.

-Αλλά εγώ σε αγκάλιασα διπλά

σαν να 'χα δυο παιδιά στην αγκαλιά.

Πολλά κορίτσια για τον μπαμπά

αγόρι με φανταζότανε εμένα.

Στο πρώτο χρόνο της ζωής μου

έτρεχα σαν αγρίμι

και χάθηκα στου χωριού

το πανηγύρι.

Με βρήκαν δυό ξένοι

απ' την Αθήνα

-Το τυχερό μας θα 'ναι Κυρία

δεν έχουμε εμείς παιδιά,

εσύ έχεις τρία.

Πριγκίπισσα θα'ναι για μας

η μικρή σου ή Σοφία.

Έχετε δει κλωσσα σε χωριό

να της κλέβουνε το αυγό;

Αυτή ήταν η μαμά μου...

Και όταν τη κοίταζα σκληρά

και τη ρώταγα μετά

-Γιατί δε μ' εδωσες γιατί;

Θα ήμουνα τώρα σπουδαία.

Παίρναν τα μάτια της φωτιές.

-Σοφούλα μου τι είναι αυτά που λες 

Ακόμα πιο σπουδαία;!!!

Και όταν έχασα εγώ

το τρίτο μου μωρό

Έκλαιγε πιο πολύ από μένα

και μου το θύμιζε συχνά.

Και έλεγα

"φτάνει πια μαμά δε θέλω να θυμάμαι"

Και απαντούσε κυνικά

Πόσο σκληρή ήσουν μαμά!!

-Είναι στα μάτια σου

όλα γραμμένα...

Αχ μάνα τι τα γράφω αυτά.

Τα παραμύθια σου αβάσταχτα

για μένα.

Τα γράφω όμως στο Θεό,

μόνο αυτόν παρακαλώ

να κάνει κάτι και για σένα..

Στον Αγιο Πέτρο μία εντολή

να ανοίξει την πύλη την κλειστή 

για ένα λεπτό,

όταν θα πάρει και εσένα.

Αυτό το αγέννητο μωρό

που Αγγελος Του έχει γίνει

να το αγκαλιάσεις μία στιγμή

κι ύστερα ότι θέλει ας γίνει.

Γιατί έτσι τελειώνουν

Τα παραμύθια μαμά

Εσύ καλά και μεις

Καλύτερα....

Σοφία Τανακίδου