Έρωτας δίχως αύριο

Δεν είναι τα χρόνια που βαραίνουν την καρδιά
Είναι που οι χτύποι τις ηχούν πιο δυνατά
Όταν σε βλέπουν
Όταν σε ακούν
Αλλά σιωπούν

Μέσα από αδιάφορες στιγμές
Χαράζουν μέσα σου πληγές
Θέλουν να αγγίξουν
Να γευτούν
Τον έρωτα να ξαναβρούν
Αλλά σιωπούν

Σε ένα τηλέφωνο μπροστά
Σε μια φωνή από μακριά
Σε ένα όνειρο κρυφό
Μόνο ξεσπούν

Φοβούνται μη παρασυρθούν
Μη κάψουν ότι αγαπούν
Γιατί η αγάπη
Δε χωρά
Μες στη ζωή τους
Όχι πια

Μόνο στους χτύπους της καρδιάς
Κρύβεται για παντοτινά
Να μη πληγώσει πουθενά

Θα καώ…

Πετούσα ψηλά
Σκαλί σκαλί ανέβαινα τα σύννεφα
Πάνω από τα σύννεφα θα φάνταζε ο ήλιος
Το ‘ξερα
Τον ονειρευόμουν από παιδί
Στα σκοτεινά σοκάκια όταν περπατούσα
Και έλεγα...
Μια μέρα
Δε θα περπατώ στη γη
Μα θα πετάω
Και έτρεχα για να πάρω φόρα
Να μάθω να πετάω

Μεγαλώνοντας
Σταμάτησα να τρέχω
Και να ονειρεύομαι να φτάσω στον ήλιο
Βρήκα ήλιους χαμηλά
Ψεύτικους
Που με ξεγέλασαν
Τάξανε φως
Μα μόνο φλόγες ήταν
Που έκαψαν τα φτερά μου

Σιγά σιγά
Και μυστικά
Τα ξαναέφτιαξα
Από την αρχή
Σήκωσα τα μάτια
Και είδα το σημείο που θέλω να φτάσω
Σκαλί σκαλί
Ξανανέβηκα τα σύννεφα
Να ‘μαι...λίγο πριν φτάσω τον ήλιο
Θα καώ;
Ποιος ξέρει!!!
Αξίζει όμως να μάθω
Και θα μάθω

Για πάντα...

Πριν τελειώσει ο χρόνος
Ήθελα να σου πω
Πως σ' αγαπώ
Όχι με λόγια
Με πράξεις

Πριν τελειώσει ο χρόνος
Να σου πω
Πως και στον επόμενο
Θα 'μαι
Ακόμα μαζί σου

Όσες Πρωτοχρονιές
Κι αν έρθουν
Πάντα δίπλα σου

Αυτό είναι
Το δικό μου
Σ' αγαπώ

Ατιτλο

Ατέλειωτη νύχτα

Ατέλειωτη νύχτα ορμάει
Μέσα στο σώμα
Στο μαύρο της κλείνει
Τις σκέψεις
Με δάκρυα
Ντύνει τις
λέξεις

Ατέλειωτη νύχτα
Σα χρόνος κυλάει
Που φτάνει στο τέλος
Χωρίς να προφτάσει
Να βγάλει
Απ' 'την καρδιά μου
Το βέλος

Ατέλειωτη νύχτα
Ήταν ο χρόνος
Έκλεψε
Ζωές που αγαπούσα
Κι απόψε που φεύγει
Σπαράζω
Που πρέπει
Στον νέο το χρόνο
Μαζί μου να πάρω
Τη σκέψη τους μόνο