Της Παναγιάς μονάχα.

Έσκυψε απελπισμένα το κεφάλι.
Έκλεισε τα μάτια.
Κύλησαν αδιαμαρτύρητα τα δάκρυα.
"Τα αγάλματα δεν κλαίνε"
συλλογίστηκαν οι άνθρωποι κοιτώντας το.
"Τα αγάλματα δεν κλαίνε"
συμφώνησαν κι οι άγγελοι
"Της Παναγιάς μονάχα".

Σοφία Τανακίδου
24/4/19

Χριστός Ανέστη.

Ουρανοί βοούν
Σείεται η ψυχή μου
Άγγελμα θείο

Χριστός Ανέστη
Θάνατος ενικήθει
Αληθώς, έκραξε

Πύλες ανοίξτε
Ο υιός του ανθρώπου
Ανέστη σήμερον

Ψυχές ανοίξτε
Ο υιός της αγάπης
Ανέστη σήμερον.

Χριστός Ανέστη
Αληθώς ο Κύριος
Το φως νίκησε.

Σοφία Τανακίδου
28/4/19

Σβήσε τα άστρα.

Ουρανέ
σβήσε τα αστέρια σου.
Ντροπή σου να φωτίζεις τους δρόμους
που έπνιξες πριν στο σκοτάδι.
Ντροπή σου που ζήλεψες την αγάπη
που σου έστειλα να προσέχεις.
Φτερά της φόρεσα,
δρόμους της άνοιξα,
κι απόμεινα με χέρια άδεια
πριν προφτάσω
να την ανταμώσω για πάντα.
Ουρανέ
σβήσε τα αστέρια σου.
Ντροπή σου το χαμό της
να φωτίζεις.
Ζήλεψες την αγάπη μου!
Άδεια τα χέρια μου υψώνω σε σένα.
Άδεια από την αγάπη μου.
Σβήσε τα αστέρια σου,
τα δάκρυα μου λάμπουν
πιο δυνατά από το φως τους.
Σβήσε τα αστέρια σου
θα φωτίσω εγώ τη νύχτα,
έγιναν άστρα τα μάτια μου,
καυτά καίνε την καρδιά μου,
το κορμί μου, την ψυχή μου..
Μια λάμψη έγινα ουρανέ,
μια λάμψη γαλάζια στο στερέωμα
ψάχνοντας την αγάπη μου που ζήλεψες.
Σβήσε τα αστέρια σου,
δε θέλω να στα κάψω.
Να πενθήσω θέλω την αγάπη μου,
μέσα απ' το δικό μου φως,
αυτών των άστρων στα μάτια μου,
κι ισως με δει,
ίσως με βρει,
γιατί εγώ δεν την βλέπω,
γιατί εγώ δεν την βρήκα,
γιατί εγώ,
με άδεια χέρια κοιτώ στο στερέωμα
ουρανέ μου,
ψάχνοντας ένα κομμάτι της να αγκαλιάσω.

Σοφία Τανακίδου
3/5/19

Πόθος κρυφός.

Πόθοι κρυφοί
ψάχνουν διέξοδο
Πάνω στα χείλη φιλιά
αγωνιούν να ματώσουν.
Δάκρυα απρόσμενα
ζητούν καταφύγιο.
Ερωτας τα πλάνεψε.
Στο σκοτάδι τα έριξε.
Μόνο σαν τον κοιτάν
φως αντικρίζουν.
Το χτες στη φωτιά,
του πόθου το αύριο ξύπνησε.
Του κόσμου τα λόγια
σκληρά κι εχθρικά,
μα θα 'ναι το φιλί
πιο καυτό ονειρεύεσαι.
Ζεστή η αγκαλιά
που βυθίζεσαι,
σαράντα τα κύματα
κι αφήνεσαι,
πριν να πνιγείς παραδίνεσαι,
στο πρώτο φιλί
κι αναδύεσαι.

Σοφία Τανακίδου
8/5/19
Αφιερωμένο στη φίλη μου Τάνια

Μάνα που έφυγες.

Μάνα που έφυγες
για μένα πάντα θα γιορτάζεις
Κλείνω τα μάτια να
σε ονειρευτώ
Ξέρω πως θα 'ρθεις
αυτή τη νύχτα
το δώρο σου να αναζητήσεις
μια αγκαλιά κι ένα φιλί
από το κάθε σου παιδί.

Μάνα που έφυγες
Ξέρω πως δεν θα με ξεχάσεις
Θα βρεις το δρόμο
η μάνα ποτέ της δεν ξεχνά
Κι εγώ η μικρή σου
που σε αποθύμισα πολύ
ζεστό φιλάω το πιο γλυκό μου
για σένα φιλί.